جليل حـاجي‌زاده و رضـا حسيني، دو تـن از پژوهشگـران سختكـوش كشـور، پژوهشي را بـا هدف «معرفی كنهِ زنگ برگ‌ نو Aculus ligustri (Acar.: Eriophyidae) و ويژگيهايی از زيست شناسی آن در استان گيلان » به پايان رسانده‌اند كه نتايج آن مي‌تواند در بخش حمايت و حفاظت از منابع جنگلي كشور در برابر آفات گياهي، به ويژه استان گيلان و استانهاي شمالي كشور نيز كاملاً كارساز و مؤثر باشد.

       گفتني است: در سالهاي 1379 و 1380 بررسيهايي به منظور جمع‌آوري و شناسايي كنه‌هاي خانواده اريوفيده در استان گيلان انجام شد. جهت جمع‌آوري، نگهداري و تهيه اسلايد از روشهاي بكار رفته توسط آمرين و مانسون استفاده گرديد. ضمن اين بررسي از روي درختچه‌هاي جنگلي و زينتي برگ‌نو گونه خسارت‌زا و با اهميتي به نام كنه مولد زنگ برگ‌نو Aculus ligustri (Keifer) جمع‌آوري و شناسايي شد. 
       براي شناسايي اين گونه از خصوصيات شكل شناسي مانند صفحه پرودورسال پا، ميكروتوبركولهاي سطح پشتي و شكمي اوپيستوزوما و همچنين علائم خسارت كنه روي گياه ميزبان استفاده شد. كنه زنگ برگ‌نو باعث قهوه‌اي شدن، زنگ‌زدگي سطح برگها و پيچيدگي شديد و قاشقي شدن برگهاي درختچه‌هاي برگ‌نو پرچيني و جنگلي مي‌گردد. فعاليت اين كنه در استان گيلان از اوايل فصل بهار آغاز شده و سرعت تكثير كنه در اوايل فصل بهار بسيار بالا و روي هر برگ صد‌ها كنه سرگردان به صورت آزاد و در حال فعاليت مشاهده شد. در بعضي از مواقع آلودگي به قدري شديد بود كه به دليل پيچ خوردگي شديد برگها، شاخه‌ها از دور بدون برگ به نظر ميرسيدند. همراه با گرم شدن هوا در اواخر فصل بهار كنهها براي تابستان‌گذراني به زير فلس جوانه‌ها يا زير جوانه‌هاي برگ‌نو رفتند.

براي اين پژوهشگران ارزنده كشور آرزوي بهروزي و سرافرازي بيشتر دارم.
در ضمن براي تهيه اصل مقاله‌ي اين عزيزان مي‌توانيد با شماره تلفن: 44195901، بخش انتشارات مؤسسه تحقيقات جنگل‌ها و مراتع كشور تماس بگيريد.

       ناصر فرار، محمود محمدی و سيد رضا گلستانه، سه تن از پژوهشگران سختكوش كشور، پژوهشي را به هدف « بيولوژي مگس ميوه‌ي كنار (Carpomya vesuviana, Dip.: Tephritidae) و شناسايي دشمنان طبيعي آن در استان بوشهر» به پايان رسانده‌اند كه نتايج آن مي‌تواند در بخش حمايت و حفاظت از منابع جنگلي كشور در برابر آفات گياهي، به ويژه در بوشهر، خوزستان و ديگر استانهاي جنوبي كشور نيز كاملاً كارساز و مؤثر باشد.

       فرشاد حقيقيان، سيدابراهيم صادقي و محمود طالبي پژوهشگران سختكوش كشور اخيراً پژوهشي را به هدف « معرفي زنجرك(Empoasca decedens (Hom.: Cicadellidae به عنوان آفت صنوبر و بررسي تراكم آن روي كلن‌هاي مختلف صنوبر در استان چهارمحال و بختياري» به پايان رسانده‌اند كه از نتايج آن مي‌تواند در بخش حمايت و حفاظت از منابع جنگلي كشور در برابر آفات و بخصوص درختان سريع‌الرشد به ويژه در استانهاي اصفهان، كهگيلويه و چهار محال نيز كاملاً مؤثر باشد.
       گفتني است زنجرك Empoasca decedens Paoli يكي از آفات مهم صنوبر در استان چهارمحال و بختياري مي‌باشد. اين حشره اولين بار از ايران و از روی صنوبر (برای اولين بار درجهان) گزارش می‌شود. اين حشره با تغذيه از شيره نباتي سبب بي‌رنگي، قاشقي شدن، پژمردگي و در نهايت خشك شدن برگهاي درختان آلوده مي‌شود. در بررسي‌هايي كه روي 35 كلن كاشته شده در ايستگاه بلداجي صورت گرفت، اين حشره با تراكم بالا روي كلنهای

Populus alba, P. deltoides marilandica, P. euramericana gelrica, P. e. triplo, P. e. vernirubensis, P. nigra betulifolia

مشاهده گرديد. تراکم حشره روی كلن‌هاي P. d. marilandica ، P. alba به ترتيب با ميانگين 11/0±84/2 و 16/0±37/2 عدد حشره در واحد سطح برگ، داراي بيشترين آلودگي بوده و تفاوت معني‌داري با ساير كلنها داشت.
       كلن‌هاي P. e. triplo، P. e. gelrica، P. e. vernirubensis و P. n. betulifolia نيز به ترتيب با ميانگين 13/0±24/1، 8/0±2/1، 14/0±05/1و 01/0±66/0 حشره در واحد سطح برگ با دو كلن اول اختلاف معني‌داري را نشان دادند.

کلمات کلیدی: صنوبر، زنجرك، Empoasca decedens ، کلن، چهارمحال و بختياری

در ضمن براي تهيه اصل مقاله‌ي اين عزيزان مي‌توانيد با شماره تلفن: 44195901، بخش انتشارات مؤسسه تحقيقات جنگل‌ها و مراتع كشور تماس بگيريد.

       بهمن صدقيان يكي از پژوهشگران سختكوش استان آدربايجان شرقي، اخيراً پژوهشی را به هدف «بررسی برخي ويژگيهاي زيستي زنبور(Scambus planatus (Hartig پارازيتوئيد لارو سرخرطومي ميوه بلوط در جنگلهای ارسباران» را به پايان رسانده است كه نتايج آن مي‌تواند در بخش حمايت و حفاظت از منابع جنگلي كشور در برابر آفات گياهي، به ويژه در منطقه جنگلي ارسباران نيز كاملاً كارساز و مؤثر باشد.
       گفتني است: جنگلهاي ارسباران از مهمترين رويشگاههاي جنگلي در ناحيه شمال غرب كشور مي‌باشد. پوشش درختي ارسباران شامل گونه‌هاي بلوط Quercus macranthera وQ. petraea مي‌باشد. سرخرطومي ميوه‌خوار بلوط (Balaninus glandium Marsh) يكي از آفات كليدي درختان بلوط در جنگلهاي ارسباران مي‌باشد. اين آفت با تغذيه از محتويات بذر درختان ميزبان باعث انهدام قسمت عمده‌اي از ميوه‌هاي آنها مي‌شود.
       در طي مطالـعه خصوصيـات زيستـي حشـره مـذكـور و بـررسـي دشمنـان طبيعي آن، زنبوري با نـام Ichneumonidae) Scambus planatus) شناسايي گرديد كه به صورت پارازيتوئيد لارو آفت فعاليت داشت. حشره با تخم‌گذاري در درون بدن لارو مراحل زيستي خود را كامل نموده و حشره بالغ در پاييز هنگام ريزش ميوه‌ها از بذرهاي آلوده خارج مي‌شود. زمستان‌گذراني به صورت حشره بالغ و در شرايط ارسباران در سال يك نسل دارد. در نواحی مختلف درصد پارازيتيسم از 53/۰ تا 10 درصد (ميانگين 93/3 درصد) تخمين زده شد. اين زنبور توسط دكتر E. Diller در موزه تاريخ طبيعي آلمان تأييد و براي اولين بار از ايران گزارش مي‌شود.