“پل دختر” اثري ستبر و نمادي از پيشينه درخشان تمدن در لرستان در پيچ و خم دره‌هاي رشته كوه زاگرس همچون نگيني مي‌درخشد.
       اين اثر تاريخي هم‌اكنون بعنوان تنها معبر و گذرگاه استوار محور ترانزيتي شمال به جنوب كشور، روزانه شاهد تردد دهها هزار وسيله نقليه سبك و سنگين است. در ايام مسافرت پلدختر بيشتر از ديگر روزهاي سال به خاطر ميزباني مسافران بر خود مي‌بالد، چرا كه هر مسافري كه قصد سفر به خوزستان و يا استانهاي شمالي و مركزي كشور را دارد، بي‌شك بايد از مسير اين پل تاريخي گذر كند.
       پل تاريخي دختر در مدخل ورودي شهر پلدختر در فاصله ‪ ۱۱۰‬كيلومتري جنوب خرم‌آباد واقع شده كه در منطقه به پل ” كر و دختر ” معروف است، در دوره پادشاهي ساسانيان بدستور شاپور ساساني بازسازي شد و در قرن چهارم هجري نيز توسط “بدرين حسنويه” ترميم دوباره شد.

       اين اثر تاريخي به طول ‪ ۲۰۰‬متر، داراي ‪ ۱۲‬پايه به ابعاد ‪ ۱۳‬در ‪ ۹‬متر بوده و عرض دهانه‌هاي اين پل حدود ‪ ۱۱/۵‬ متر مي‌باشد كه در گذشته دو بخش شرق و غرب رودخانه خروشان كشكان را به هم متصل كرده است.

       شهرستان پلدختر نیز بنام این پل و در جنوب استان لرستان قرار دارد. وجهه تسميه اين شهر به خاطر وجود این پل تاريخی ساسانی بر روی رودخانه كشكان است كه به پل دختر معروف و اين نام به شهر مذكور نيز اطلاق گرديده است. بنا بر مطالعات انجام گرفته آثار متعلق به هزاره هاي چهارم و پنجم پ. م. تا عصر حاضر گزارش شده است. اوج پيشرفت فرهنگی و تمدنی اين منطقه مربوط به دوره ايلام نو - هخامنشی و دوره پارت است.

پ.ن

       البته خاطرم هست که مادر بزرگم از داستان دختر عاشق پیشه خان آنجا برایم داستانی می‌گفت که عاشق پسر چوپانی شده بود با مخالفت خانواده خانزاد و متول خود شده بود که چنین و چنان...

       سپس به بهانه‌ای دختر عاشق پیشه را به میهمانی خاله یا عمه خود در نزدیکی‌ها می‌فرستند و پسر چوبان را تا حد مرگ کتک می‌زنند که فلان فلان شده از این روستا برای همیشه برو والا کشته خواهی شد. پسرک چوپان نیز از بیم جان و به‌ناچار از دیار خود به جایی نامعلوم و دور کوچ می‌کند.

       دختر عاشق از همه جا بی‌خبر و پس از مراجعت و یکی دو روز جستجو و حیران بودن از قضیه آگاه شده و به تلافی اقدام مردان اقوام خویش بر سر ورودی روستای خود که همان پل معروف رودخانه بوده به انتظار پسر چوپان بسط می‌نشیند و روزها کارش این بوده که بیاید و به انتظار بنشیند تا بلکه پسرک چوپان برگردد. ولی امان از انتظار و انتظار آن هم بی‌نتیجه...

       اینگونه می‌شود که سالهای سال کار این دختر همین بوده تا پیر می‌شود و این پل هم به پلِ دختر معروف می‌گردد. حال صحت و سقم آن به گردن راویان شکر شکن و داستان سرایانی که این داستان را به ماردبزرگم یاد داده بودند که او هم برای ما تعریف می‌کرد.

خدایشان بیامرزد.

امروز زندگی کردن را آغاز کنید،
امروز دل را به دریا بزنید،
کاری انجام دهید،
به خودتان اجازه ندهید که آرام آرام بمیرید،
و فراموش نکنید که همواره با نشاط باشید...

پابلو نرودا

یلدای شما مبارک

یادش بخیر قدیما...

       اینقدر شب یلدا شلوغ می شد که کاسه بشقاب کم میومد و اینقدر اونشبا می خوردیم که دل دلدرد  می گرفتیم. الان هم جمع های سه چهار نفره و یلداهای محقرانه و بدون سفره دیگه نه دیدن داره نه شنیدن...

       حالا گیریم که یلدا رو هم ثبت ملی کردند...! آیا سفره های ایرونی دوباره رنگ و بوی اون سال ها رو بخودشون می گیرند یا باز هم فقیرتر خواهند شد....!

شرمنده قصد ناراحت کردن دوستان رو نداشتم ولی واقعیت همینه...

        فقیر و بدبخت تر شدن مردم عادی و چرب و چیلی تر شدن سفره های متمولین و مولتی میلیاردرهای بی درد...

و این هم تصویری هوس انگیز از فارس نیوز برای بیشتر رنج دادن آنهایی که سفره ای هم برای یلدا نداشتند...

       باز هم از همه دوستان عذرخواهی می کنم اگر موجبات ناراحتی شما رو فراهم کردم. 

ارادتمند

فرزند ایران